محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

405

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

مجرّب . ثلج ضماداً . جمد ضماداً ، مجرّب . جمل سرگينش ، جهت قطع آن . حجر الرّحى بخاراً . حلزون جهت قطع آن . حمام سرگينش ، طلاءً بىعديل . حمار سرگينش ، قطوراً و طلاءً . خلد قاطع آن . دجاج خون خشكش ، سعوطاً مجرّب . ريش نفوخاً ، در رعافى كه به هيچ چيز قطع نشود ، آزموده . زاج نفوخاً . سداب ضماداً . شقايق النعمان نفوخاً ، قاطع آن . ضفدع دماغش ، نفوخاً و طلاءً قاطع آن . عفص نفوخاً ، قاطع آن . عنكبوت دامش ، قاطع آن . كافور ضماداً ، مجرّب . كمون سعوطاً . مرّان سعوطاً ، قاطع آن . سعوط ( 3 ) مجرّب . سعوط ( 4 ) بىعديل . نفوخ ( 5 ) . نزلات آجر بخارش در نزلات مزمنه بىعديل و مجرّب . اسطوخودوس در دفع نزلات مجرّب دانسته‌اند . اسفاناخ در نزلات حارّه مجرب . اظفار الطيب بخورش . افيون نافع . انيسون بخورش ، جهت نزلات بارده . ايرسا قطوراً . بخور الاكراد صمغش ، بخوراً . بنفسج . بندق منضج نزلهء بارده . بندق هندى نافع . جوز تازه ، طلاءً . چوب چينى رافع مواد نزلى . حزنبيل جهت قطع نزلات . حنظل جهت نزلات مزمنهء غليظهء چشم و سينه . حنّا شكوفه‌اش ، شرباً جهت قطع آن . خبازى تخمش ، جهت رفع آن . خردل ضماداً ، جهت نزلات بارده . خس جهت نزلات حارّ . خلّ بخارش . دارصينى . دارشيثعان مانع آن . ذئب زهره‌اش ، سعوطاً جهت نزلات عظيمه . راوند شرباً . زوفا . سفرجل شرباً . شعير ضماداً . صبر طلاءً . صوف كماداً ، در نزلات رقيقه . عاقرقرحا نفوخاً ، جهت تواتر آن . عنب الثعلب بخوراً و نطولًا . فلفل طلاءً در نزلات بارده . قرنفل در نزلات متواليه . و نيز طلاءً جهت نزلات بارده مجرّب . قرطم شرباً ، رافع آن . قهوه جهت نزلات نافع . كبريت شرباً و نيز بخوراً حابس . كزنگبين نافع . كلس طلاءً ، جهت منع نزلات مفيد . كمثرى رافع آن . كمّون مضمضةً ، مسكّن نزلات . كهربا حابس نزلات دماغى . لادن طلاءً ، جهت اطفال و نيز سرفه . لبن الاتان . ماش . مالك الحزين پيه‌اش ، ضماداً در منع آن نافع . مرّ سعوطاً ، جهت منع آن . مسك جهت منع آن . مصطكى رافع آن . ملح ضماداً . ميعهء سائله و نيز بخورش . نارنج موافق نزلات حارّه و همچنين عرق بهار . نحاس در سركه پرورده‌اش ، ضماداً . نرجس بيخش ، ضماداً جهت منع آن نافع . نيلوفر . ورد احمر گلابش ، شرباً جهت عوارض آن . اطريفل زمانى